สวนคลายเครียด
เราเคยไปเที่ยวชมสวนตามโครงการพระราชดำริ เที่ยวชมสวนผักลุงไกรที่วังน้ำเขียว งานเจียไต๋แฟร์ และที่อื่นๆ หลายแห่งหลายที่ก็ได้แต่คิดว่า สักวันหนึ่งเราจะลองทำบ้าง ก็ได้แต่คิด ไม่ได้ลงมือทำสักที อ้างกับตัวเองว่าไม่มีพื้นที่ปลูก
วันหนึ่งคุยกับเจ้าน้องสาว น้องหลิน เรื่องการทำสวนผัก เราพูดเปรยเหมือนเคย "เสียดายเราไม่มีพื้นที่ปลูกผักเนอะ"
น้องสาว พูดขึ้นมาว่า เจ้รัชก็ได้แต่คิด และพูด หนูเคยดูหนัง ดูทีวี เขาก็ไม่มีพื้นที่ปลูกเหมือนกัน แต่ไม่เป็นปัญหาสำหรับเขา
เห็นเขาก็ปลูกใส่กระถางบ้าง ภาชนะอื่นบ้าง โอโฮ้! เราฟังแล้ว อึ้งไปเลย
ประเดิมปลูกพืชผักสวนแรก บริเวณข้างบ้าน ซึ่งเป็นพื้นที่ว่างๆ เจ้าของซื้อทิ้งไว้ เราถือโอกาสใช้บริเวณพื้นที่ว่างให้
เป็นประโยชน์สะเลย อิอิอิ พอตกเย็นเลิกงาน เรากับน้องสาวก็ช่วยกันรดน้ำ ปลูกผัก โอโฮ้ ขอบอก ช่วยทำให้ผ่อนคลายไปได้เยอะทีเดียว ยามเห็นพวกเขาเขียวชอุ่ม โตวันโตคืน ก็ยิ่งสร้างความสุขให้กับเรามากขึ้น
ส่วนแม่เราก็มีความสุข กับการเก็บผลผลิต ไปทำกับข้าวให้พวกเรากิน
ยามเห็นเขาเหี่ยวเฉา ตาย เราก็ได้เรียนรู้ที่จะหาวิธีต่างๆ ไม่ได้ปลูกกันง่ายๆ เหมือนที่เราคิดไว้เลย เรียกได้ว่าถ้าใครคิดจะเป็นเกษตรกรตัวจริง ลงทุนตูม โดยไม่ศึกษา ทดลอง เรียนรู้ให้ดีเสียก่อน มีหวังอาจเจ๊งได้
ต้นบวบออกผลออกมาให้เห็นงามๆ แค่ที่เห็นในรูปผลเดียว นอกนั้นผลจะเล็ก ออกไม่ดก ดกแต่ใบ อิอิอิ
ที่จะได้กินมากที่สุด คือ มะเขือเทศ ผลดกจริงๆ ต้นนี้ไม่ได้ชำเอง ซื้อต้นมาจากงานเกษตรกำแพงแสน
ส่วนผักคะน้า บล๊อคเคอรี่ กะหล่ำปลี มะเขือ พริก แตงกวา บวบ ฟักทอง ถั่วฝักยาว ผักกาด กวางตุ้งฯลฯ เพาะ ชำเอง
ส่วนต้นดอกแค ซื้อต้นเล็กมาปลูก ต้นดอกแคนี้แม่จะชอบมาก มาเก็บผลทุกวัน กินกับน้ำพริก วันไหนเรารดน้ำ
เยอะไป หรือน้อยไป ทำให้ต้นเหี่ยวเฉา เราจะโดนแม่บ่นประจำ อิอิอิ
ส่วนต้นดอกสลิดนั้น เอามาจากบ้านเจ้าม้อน้องชาย มาลองปลูกดู พอเห็นเขารอดก็ดีใจ ก็กำลังพยายามชำต้น
ขยายพันธ์ให้เขาออกรากใหม่ แต่ยังทำไม่ได้สักที อยากปลูกเยอะๆ
สวนผักแปลงที่สอง เราเห็นพื้นที่บริเวณส่วนของโครงการที่ยกให้เทศบาลสร้างสวนสาธารณะว่างๆ ไม่ได้ทำอะไร
เรากับน้องก็เลย ซื้อดินมาหนึ่งคันรถ ช่วยกันทำแปลงผัก แล้วนำผักที่เพาะชำไว้ในกระถางเพาะชำมาลงแปลง
ไม่เคยขุดจอบ ยกดิน พอมาทำ เล่นเอาเหนื่อยหอบ มือทั้งแตก ทั้งด้าน แต่ไม่เป็นปัญหา กลับรู้สึกสนุกมันส์ดี
อะไรไม่ว่าได้ออกกำลังกาย ร่างกายสดชื่น และเพลิดเพลิน คลายเครียดดี นี่แหละคือวัตถุประสงค์ที่เราทำสวนผักกัน
เมื่อเห็นพวกเขาเจริญเติบโตงอกงาม ก็ทำให้มีความสุข แถมได้เรียนรู้ ในการปลูกผักอีกด้วย อย่างเรื่องแปลงผักนั้น
เรายกแปลงดินน้อยเกิน ทำให้ต้นหัวไชเท้า ออกผลไม่งามนัก ผลเลยสั้นงอไปเลย อิอิอิ พวกคะน้า บล๊อคเคอลี่ ก็ทำท่า
จะแกน และปลูกเบียดติดกันเกินไปด้วย ไม่เป็นไรไว้เพาะชำใหม่
แปลงถัดมาก็เกลี่ยหน้าดินให้เสมอ ถมดินสูงหน่อย ก็นำแตงกวา แตงโม พริก มะเขือมาปลูก แล้วก็หว่านผักบุ้งไว้
ดูผักบุ้งจะปลูกง่าย และโตเร็วที่สุด นอกนั้นกว่าจะได้กิน ใช้ระยะเวลา แถมออกดอกก็เยอะ แต่ไม่ค่อยติดผลนัก
ทั้งที่เราก็ใช้ปุ๋ยเร่งดอก เร่งผลนะ ไม่รู้ว่าเพาะอะไร ค่อยๆ ศึกษาไปเรื่อยๆ ก็พูดแซวกันเองกับน้องสาวว่า
สงสัยเราปลูกประเภทผักบุ้ง พวกผักใบ ดูท่าจะรุ่งกว่า เอิ๊กกกกก ปัญหาล่าสุดที่พวกเราเจอก็พวกเพี๊ยะ
ก็ถามผู้รู้หลายคน แนะนำให้นำใบยาสูบมาแช่น้ำ นำน้ำมาฉีด ก็ช่วยได้ไม่บ้างแต่ก็ยังไม่หมดไป
แต่เราไม่ซีเรียสอะไร เหลือเท่าไรกินเท่านั้น ถ้าตายก็เพาะขำเรียนรู้ใหม่
พวกเราปลูกกันเล่นๆ สนุกๆ ก็ไม่รู้สึกเครียดอะไร แต่ถ้าเราลงทุนปลูกกันเพื่อจำหน่าย อาจจะเครียด เอามือ
ก่ายหน้าผากเป็นแน่ เอิ๊กกกกก
เรากับน้อง ช่วยกันทำสวน ข้างๆ ศาลพระภูมิประจำหมู่บ้านกัน ไปร้านขายต้นไม้ จะไปซื้อกระถางต้นไม้กัน พอไปเห็น
ต้นหญ้า เรากับน้องนึกสนุก ก็ซื้อเหมามาปลูก ตอนปลูกก็ไม่ได้ถามผู้รู้ นึกว่าปลูกกันง่ายๆ ไม่ได้ปรับพื้น ไม่ได้ขุดกอหญ้า
เก่าออกให้หมดก่อน พอปลูกมาแล้วก็ไม่เสมอ ดูไม่สวยนัก ช่วงแรกๆ ไม่ได้รดน้ำเยอะนัก พอวันรุ่งขึ้นหญ้าก็เริ่มเหลือง
อาเจ็ก ,อาแปะ,อาซิ้ม ข้างบ้าน คงเห็นพวกเราสองพี่น้องมานทำอะไรกันหว๊า เล่นเหมือนเด็กๆ เอิ๊กกกก ก็มาให้คำแนะนำ
ให้เรารดน้ำให้ชุ่มๆ เราก็ทำตามที่แนะนำทุกวัน ทำให้ต้นหญ้าฟื้นเขียวไปทั่ว เย้ววววว ดีใจที่ปลูกหญ้าแล้วไม่ตาย 
นำภาพอัพเดทมาโพสต์ให้ชมต่อคะ
工具 
