สัมผัสธรรมชาติบนภู...ในฤดูที่แตกต่าง(ต่อ)

          คราสอง...ไปช่วงธันวาคม 46  เป็นช่วงฤดูหนาว อากาศอุณหภูมิตอนกลางคืนประมาณ 7-8 องศา

 

:::ผานกแอ่น:::

ไปทริปนี้เรากลัวไปชมพร ะอาทิตย์ขึ้นไม่ทันเหมือนเมื่อครั้งก่อน เราตื่นตีห้า ก็คว้ากล้องคู่ใจ   ซึ่งไปทริปนี้ใช้กล้องดิจิตอล  เดินมุ่งหน้าไปผานกแอ่น พอไปถึงก็เห็นคลื่นคนมารอชมทะเลหมอก พระอาทิตย์ขึ้นกันเป็นจำนวนมาก ซึ่งสภาพอากาศไม่อำนวย ไม่มีทะเลหมอกให้ชม แถมท้องฟ้าก็ปิด

  แต่ก็ไม่ได้ทำให้เรารู้สึกผิดหวังอะไรมาก ยามท้องฟ้าเปลี่ยนสี ก็ดูสวยงามไปอีกแบบ และด้วยความเห่อกล้องดิจิตอลของเรา ไม่ว่าธรรมชาติจะอยู่ในสภาพแบบไหน เราก็ยังคงสนุก เพลิดเพลิน กับการถ่ายภาพอยู่ดี 

 

 

              

:::ลานพระแก้ว ,เส้นทางชมน้ำตก:::

    หลังจากชมพระอาทิตย์ขึ้นแล้ว  เราเดินมามนัสการกราบไว้พระที่ลานพระแก้ว เพื่อเป็นสิริมงคลกับชีวิต  ซึ่งไปทริปนี้บริเวณแถวลานพระแก้ว ไม่มีพวกมอส ไลเครน กลุ่มต้นไม้เล็กๆ ที่ขึ้นตามลานเหมือนทริปก่อน 

   ส่วนเส้นทางชมน้ำตกนั้น น้ำตกแทบไม่มีน้ำเลย และแน่นอนก็ไม่มีเจ้าน้องทากด้วย  ทำให้เราเดินเที่ยวชมธรรมชาติได้อย่างสบายใจ 

   ช่วงที่เราไปใบเมเปิ้ลกำลังแดง แต่ไม่ทั่วนัก ว้าววว ยังสวยงามขนาดนี้   ถ้าไปในยามที่ใบเมเปิ้ลแดงไปทั่วจะงามขนาดไหนหนอ!

 

             

 

  ซึ่งไปทริปนี้ดอกไม้ที่เราเห็นระหว่างทางก็มี ดอกกระดุมเงิน ตอกฤาษี หรือดอกไม้อื่นๆ ที่เราไม่รู้จักและไม่ได้ถ่ายภาพมาเยอะเลย  แบบว่าบางครั้งพอเวลาเดินเหนื่อยๆ  อารมณ์ที่อยากจะถ่ายภาพก็ไม่ค่อยมีนัก  ได้แต่ยืนชื่นชมความสวยงามเพียงอย่างเดียว

                         :::ไปชมพระอาทิตย์อัสดงที่ผาหล่มสัก:::

      จากเส้นทางชมน้ำตกมาถึงสระอโนดาต พวกเราก็แบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งไม่อยากเดินต่อจะกลับที่พัก  ส่วนพวกเราที่ยังพอมีแรงก็เดินไปเที่ยวชมพระอาทิตย์ตกที่ผาหล่มสักกันต่อ   ซึ่งไปถึงก็เห็นคลื่นมหาชนมายืนรอชมพระอาทิตย์ตกกัน  เราเห็นแล้วก็ไม่อยากดันทุรังเบียดเสียดเข้าไป  ถึงแม้ได้มุมถ่ายภาพที่ไม่สวยนัก  แต่อย่างน้อยก็ทำให้เรามีความสุข รู้สึกสนุกกับการถ่ายภาพ ดีกว่าถ่ายภาพไป รู้สึกหงุดหงิดใจไปเนอะ

                                        สองภาพบนนี้เป็นภาพจากกล้องดิจิตอลเจ้าน้องชาย

:::สรุป ก็ยังไม่เข็ด แต่เปลี่ยนสไตล์การท่องเที่ยวใหม่:::

เที่ยวคราสองไม่มีอุปสรรคอะไรมาก อีกทั้งสุขภาพร่างกายพร้อม ก็ทำให้เรานั้นมีความสุข ได้เพลินเพลินกับธรรมชาติไม่น้อย  ซึ่งต่างกับเที่ยวทริปคราแรกทำเอาเราแทบแย่  เพราะว่าไปเจอฝูงน้องทากทั้งดงเข้า สติแทบแตก เกิดอาการเครียดลงกระเพาะ จนกินอะไรแทบไม่ลง ได้กินแต่น้ำ  ช่วงขากลับจากดูพระอาทิตย์ตกผาหล่มสักมายังที่พัก เรานั้นสุดทรมานเลย  ก็พยายามอดทนเดินมาถึงที่พักราวเที่ยงคืนเห็นจะได้ ซึ่งเพื่อนๆ ร่วมทริป มีน้ำใจกับเรามาก ไม่ได้ทอดทิ้งเรากับน้องๆ เดินกลับที่พักกันก่อนเลย ทุกคนต่างเดินเป็นเพื่อนคอยช่วยเหลือเราตลอดทาง ซึ่งกว่าพวกเขาจะได้กินข้าวมื้อเย็นกันก็เข้าไปเที่ยงคืนกว่า  ยิ่งทำให้เรา รู้สึกไม่สบายใจและเกรงใจมาก

หลังจากกลับเที่ยวทริปนี้เราทบทวนดูแล้ว ไปแต่ละทริปมีสร้างภาระให้คนอื่นเดือดร้อนไปทั่ว เราตัดสินใจขอพิจารณาตัวเอง...   แต่เรานั้นยังอยากท่องเที่ยวธรรมชาติแบบนี้อีก ลำพังไปเที่ยวกับน้องสาวสองคน นอกจากปอดแหกแล้ว ที่บ้านก็คงไม่อนุญาตเป็นแน่ ทำอย่างไรดีหนอ!

...คิดขึ้นได้ว่า...เราอยากไปเที่ยวไหนก็ชวนพาไปเที่ยวทั้งครอบครัวเลยดีกว่า  ก็เริ่มวางแผนไว้ในใจ จะไปที่แห่งใดดีหนอ!..ที่ครอบครัวเราสามารถไปเที่ยวกันได้ และเหนืออื่นใด ทำให้ครอบครัวเราติดใจ หลงเสน่ห์กับการท่องเที่ยวธรรมชาตินี้เหมือนกับเรา  ....   นี่แหละเป็นสิ่งสำคัญที่สุดเลย.อิอิอิ...ก็เป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางเที่ยวธรรมชาติพร้อมครอบครัว

ซึ่งหลังจากที่คิดวางแผนได้ไม่นาน ช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน 45  เราก็พาครอบครัวไปเที่ยวชมความสวยงาม และความยิ่งใหญ่อลังการของน้ำตกทีลอซู จังหวัดตากกัน  ....ติดตามตอนต่อไป

ค้นหาข้อมูลท่องเที่ยวอุทยานแห่งชาติภูกระดึงเพิ่มเติมได้ที่

http://www.dnp.go.th/parkreserve/asp/style1/default.asp?npid=11&lg=1

     กลับหน้าหลัก rcdcwk

     กลับหน้าหลัก diaryrcdcwk                                                          <<<คลิกกลับไปหน้าที่ 1